کیفیت آب یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر سلامت انسان، محیطزیست و تولیدات کشاورزی و آبزیپروری است. هر منبع آب ویژگیهای خاص خود را دارد و برای تشخیص مناسببودن یا خطرناکبودن آن، لازم است پارامترهای مختلفی بررسی شوند. این پارامترها معمولاً به سه دسته فیزیکی، شیمیایی و میکروبی تقسیم میشوند.
در ادامه، به زبان ساده توضیح میدهیم که این پارامترها چه هستند، چرا اندازهگیری میشوند و برای هر نوع منبع آب چه اهمیتی دارند.
این پارامترها معمولاً با چشم یا ابزارهای ساده قابل بررسی هستند و به ما نشان میدهند آیا آب در حالت طبیعی خود قرار دارد یا نشانهای از آلودگی دیده میشود.
برای فهمیدن اینکه آب حاوی چه ترکیباتی است، پارامترهای شیمیایی اندازهگیری میشوند. این مقادیر تعیین میکنند که آب برای شرب، کشاورزی یا پرورش آبزیان مناسب هست یا خیر.
وجود باکتریها، ویروسها یا انگلها یکی از مهمترین نشانههای آلودگی آب است، مخصوصاً در آب آشامیدنی و پساب.
وجود هرکدام از اینها در آب آشامیدنی کاملاً خطرناک است و نشاندهنده عدم سلامت آب میباشد.
آب نامناسب میتواند:
پارامترهای کلیدی: EC، pH، شوری، نیترات، کدورت
ماهیها نسبت به تغییرات آب بسیار حساساند.
آب نامناسب باعث:
پارامترهای کلیدی: اکسیژن، دما، pH، آمونیاک، نیتریت، کدورت و باکتریها
اینجا حساسیت بالاتر از همهجاست. حتی مقدار کم آلودگی میتواند باعث بیماری یا مسمومیت شود.
پارامترهای کلیدی:
کلر، کدورت، نیترات، فلزات سنگین، کلیفرمها، E.coli، PH، سختی
پساب اگر کنترل نشود، مستقیماً محیطزیست و منابع آب را آلوده میکند.
در این بخش معمولاً ویژگیهای زیر بررسی میشوند:
برای اینکه نتیجه دقیق باشد، نمونهبرداری باید اصولی انجام شود:
اندازهگیری پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و میکروبی آب کمک میکند:
اگر کیفیت آب بهدرستی بررسی نشود، مشکلات آن معمولاً دیر دیده میشود و هزینههای زیادی تحمیل میکند.
پس آزمایش منظم و سادهترین راه برای مدیریت منابع آب است.
